دار مکافات
انگار آسمون خراب شد،روي فرق سر مريم
وقتي شرمنده نگاش كرد دكترش با دل پر غم
جواب ِ آزمايش ِ تو دخترم مثبته،مثبت
بيشتر از دو ماه ديگه واسه تو نمونده فرصت
انگاري زمين مي چرخيد زير پاهاي شكستش
وقتي تاب مي خورد و مي رفت پي بخت ِ كور و بستش
آره مريم ! واسه ئ تو ديگه آب گذشته از سر
چيه باورت نمي شه؟! داري ميميري تو دختر!
تو كه مي گفتي كلاتو رو سرت گرفتي محكم
پس چرا مال تورو هم داره باد مي بره مريم؟!
حيف از اون عمري كه طي شد تو لجنزار و كثافت
تو هوس،ولي با اسم ِ عشق بي حصار و راحت
فكر مي كردي دست تو دست عاشقاي پست و هرزه
حتي از پل صراطم رد مي شي،پات نمي لرزه
مثه سايه مي كشيدي تو همه زندگيا سر
مي شدي كابوس خواب زناي عاشق شوهر
همه ئ نجابتت رو جا گذاشتي زير پاهات
فكر نكردي چرا به دنيا مي گن دار مكافات؟!
صورتت نقصي نداره خوب نگه داشتي تنت رو
ولي خم شدي ببيني لكه هاي دامنت رو؟!
تا حالا تو بودي و يه دل بي خداي داغون
اما تا چند ماه ديگه تو مي موني و، تو و اون
يادته همش مي گفتي ( خوش بمون تا كه جووني
وقتي پير شدي شب و روز پاي سجاده مي موني)
حالا سجاده چي مي شه؟ اين مريضي بعد اون مرگ
تو كه پيري رو نديده خيلي زود مي شي جوون مرگ
بديات خيلي زياده،ديگه فرصتي نداري
كه سر و تهش رو با يه اشك و توبه هم بياري
تويي كه پليديارو همه عمرت نزدي پس
فكر نكن تو اين دو ماهي مي شي مريم مقدس!
نوشته شده توسط white night در شنبه هفتم اردیبهشت 1387 ساعت 13:59 موضوع | لینک ثابت
آخرین نوشته ها
بهار . . . تابستان . . . پاییز . . . زمستان . . . و دوباره بهار
. . . آدم گناهکار بود یا حوا
وقتی که بالهایت را به پرواز می گشایی عقاب های بسیاری در کمینند مراقب باش دوست خوبم
به اميد دنيايي بدون مترسك هاي گمشده
من ٍ بي تو . . . يعني، هيچ
آموزگار من،در پس ٍ پشت ٍ کدامین ترانه ام پنهان شده ای؟
!زندگی دار مکافاته؟
!آغاز،هر چه باشد زیباست
درباره وبلاگ
متولد آذر ماه هزار و سيصد و شصت و اندی،متاهل و اهل همه جا و هيچ كجا
عاشق ترانه آن هم از نوع يغما يی اش !!!
متنفر از فرهنگ قوانین و مسئولان زادگاهم و در حسرت فرهنگ به باد داده ی ميهنم
دوستدار كورُش كبير،متنفر از دروغ و ريا،به همراه چندين برادر كه نه از يك پدريم و نه از يك مادر
در نهايت عاشق سياوش قميشی،يغما گلرويی،مادرم و همسفری كه پاك تر از باران،با احساس تر ازابر بهار و مرد تر از خيلی به ظاهر مردان ِ سرزمين مادريم است،هستم
من،خودمم
ضمنا
من شاعر نیستم چون سیگار
نمی کشم!
و کام نمی دهم به وافوری که
منقلش گرم است
شاعر نیستم که با نوباوگان نو بالغ
راندوو بگذارم
ولب بدهم لبی عمودی را
فقط همین
فهرست اصلی
دوستان
بنیاد ترانه
سياوش قميشي: تنها به او عادت داشتم چند سالي گم كرده بودمش،اينك دوباره پيدا شدم در او !
يغما گلرويي:يك ياغي ِ خسته از دايناسورها (همان اساتيد عينكي خودكار به دست ِ انجمنهاي ادبي)
جنتي عطايي: جاي پدر بزرگ سفر كرده ام دوستش مي دارم
بابك بيات: آرامش مي ساخت
كاوه يغمايي: راااااااااااااااااااااااااااااااااااااااک
راستين: او مي تواند
اردلان سرفراز:در گريز ناگزيرم گريه شد معناي لبخند ما گذشتيم ُ شكستيم پشت سر پلهاي پيوند
فرید زولاند
پیله های شیشه ای "دوماهنامه "ترانه
مهدی موسوی میرکلایی
احمد رضا احمدی
شاهکار بینش پژوه
افشین مقدم
بابک صحرایی
اهورا ایمان
عالین نجاتی
جواد شریف پور
رضا رفیع
خلیل جوادی
مریم اسدی
مونا برزویی
تب ترانه
!!! نمک پاش
ترانه مکرم
حسین پناهی: مردی که مرد بود
احمد شاملو : بامدادی بی غروب
آریا فتاحی
حسین زمان: بیداری در بین خفتگان
شهيار قنبري: حيف ِ اين همه ترانه هاي زيبا،كه از قلم و حنجره ئ او جان گرفتند
اعتراض از نوعی دیگر
زخمی تر از پروانه های دوره گرد: دوست دور وُ نزدیکم،علی قِزِل سِفلوی عزیز
مهیار کاظم زاده
علی اکبر آغاسیان
نوشته های پیشین
طراح قالب
POWERED BY